Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Το χέρι του παπά



Ήρθε σήμερα το πρωί στο ναό μια μανούλα με την οκτάχρονη κόρη της. Στο αντίδωρο, γυρνά η μανούλα στο κοριτσάκι και του λέει “φίλα το χέρι του παπούλη” ενώ το παιδί παράλληλα με κοίταζε μ' ένα αγουροξυπνημένο βλέμμα γεμάτο απορία. “Φίλα το χέρι του παπούλη” συνέχισε η μητέρα να λέει επιτακτικά στην κόρη της. Τέλος πάντων, το κοριτσάκι φίλησε το χέρι του παπούλη -με το “έτσι θέλω”- πήρε αντίδωρο κι αναχώρησε με τη μητέρα του για το σπίτι.
Το να φιλά κανείς το χέρι του παπά δεν είναι κοινωνικό σύμβολο, ούτε ορίζεται στα πλαίσια του καθωσπρεπισμού. Το να φιλά κανείς το χέρι του παπά είναι πράξη λειτουργική, δηλαδή σχετίζεται απόλυτα με το Μυστήριο της Θείας Λειτουργίας που ο παπάς τελεί.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Σαν αγριολούλουδο...



Είχε κάτσει αρκετό καιρό στον κόσμο. Ένιωσε ότι πια δεν μπορεί να ζει προσποιούμενος την ευτυχία. Ήθελε πια να χαθεί, να ελευθερωθεί από τα δεσμά των μεριμνών.
Ποθούσε την σιωπή. Την σιωπή των περιττών λόγων, των ανούσιων ανησυχιών, των ψεύτικων αναγκών. Και έτσι έκανε την έξοδο. Μία δύσκολη έξοδο. Δεν είναι εύκολο να αφήσεις τον κόσμο. Δεν είναι εύκολο να αρνηθείς μία ζωή. Να παρατήσεις γνωστούς και φίλους, συνήθειες και ρουτίνες. Να παραιτηθείς από την καθημερινότητά σου. Δύσκολο γιατί ακόμα και όταν η καθημερινότητα σου φαίνεται αβάσταχτη δεν την παρατάς εύκολα. Κάπου έχεις βρει το βόλεμά σου. Μπορεί να κατηγορείς την ζωή σου, όμως δεν την αρνήσε εύκολα.

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ´ ΛΟΥΚΑ: Μήπως και εμείς αδιαφορούμε για τον Χριστό και τον διώχνουμε από την ζωή μας;


 
 (Λουκ. 8.27-39)

«Καί ἠρώτησαν αὐτόν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ' αὐτῶν».
Ἕνα γνωστό σέ ὅλους μας περιστατικό ἀπό τή ζωή τοῦ Ἰησοῦ ἀκούσαμε νά μᾶς περιγράφει τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ὁ Χριστός ἔφθασε μέ τό πλοῖο στή χώρα τῶν Γαδαρηνῶν. Καί μόλις βγῆκε στή στεριά συνάντησε ἕναν ταλαίπωρο ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος βασανιζόταν ἀπό ἀκάθαρ­το πνεῦμα. Βλέποντας τόν Ἰησοῦ ὁ δαίμονας ἀναγνώρισε στό πρόσωπό του τόν Θεό καί γνωρίζοντας τή δύναμη πού διέθετε καί τό μέγεθος τῆς εὐσπλαγχνίας του πρός τόν ἄνθρωπο, τόν ὁποῖο χρησιμο­ποιοῦ­σε γιά πολλά χρόνια ὁ ἴδιος ὡς ὑποχείριό του, παρακάλεσε τόν Χριστό νά μήν τόν βασανίσει καί νά μήν τόν ἐξαφανίσει, ἀλλά νά τοῦ ἐπιτρέψει νά εἰσέλθει σέ μία ἀγέλη χοίρων πού ἔβοσκαν ἐκεῖ κοντά, ἀντίθετα ἀπό τίς ἐπιταγές τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, πού ἀπαγόρευαν τήν ἐκτροφή χοίρων.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Ο "τακτοποιημένος" άνθρωπος



Ο "τακτοποιημένος" άνθρωπος πέφτει πολλές φορές στην παγίδα της αυτονόμησης από τον Θεό. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνη η "νομιμότητά" μας όταν αποκόπτεται από την αναφορά μας στον Χριστό.
-----------------------------
Έχουμε οικογένεια, την δουλειά μας, τις παρέες μας, "είμαστε εντάξει" νομίζουμε. Πάμε και την Κυριακή στην Εκκλησία ως καλοί χριστιανοί και ευυπόληπτα μέλη της κοινωνίας και νομίζουμε ότι "είμαστε εντάξει".
Κι όμως όλο αυτό που ζούμε είναι μία απάτη. Η απάτη της ειδωλοποιημένης ζωούλας μας.

Ανακοίνωση διαμαρτυρίας για το Μάθημα των Θρησκευτικών


Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της Α' Βαθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Βεροίας με την συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας για το μάθημα των θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση η οποία στάλθηκε στον Υπουργείο Παιδείας.

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΛΟΥΚΑ: Ο Κύριος σπέρνει στις ψυχές μας τον λόγο Του και περιμένει από εμάς καρπούς αγαθούς.



 (Λουκ. 8.5-15)

«Τό δέ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καί ἀγαθῇ ἀκούσαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ κα­τέ­χουσιν καί καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ».
Κυριακή τοῦ Σπορέως ἡ σημερινή Κυριακή, ἀδελφοί μου, καί ὁ Χρι­στός ἐμφανίζεται στήν εὐαγ­γελική περικοπή πού ἀκούσαμε νά πα­ρο­μοιάζει τόν λόγο του μέ σπόρο, τόν ἑαυτό του μέ τόν σπορέα πού σπέρ­νει τόν σπόρο καί τούς ἀν­θρώπους μέ τή γῆ πού δέχεται τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου του.
Καί ὅπως ὁ σπόρος πού πέφτει στή γῆ, ἀνάλογα μέ τήν ποι­ό­τητα τοῦ ἐδάφους της καί τίς συν­θῆκες πού ἐπικρατοῦν, ἄλλοτε δί­νει πολύ καρπό καί ἄλλοτε κα­ταστρέφεται, σαπίζει, συμ­πνί­­­γε­ται ἀπό τά παράσιτα καί τά ἀγκάθια καί χάνεται, ἔτσι καί ὁ σπόρος τοῦ Θεοῦ, αὐτόν τόν σπόρο τοῦ Θεοῦ δε­χό­μαστε καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, στίς ψυχές μας. Αὐτόν τόν σπόρο πού εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, τόν ὁποῖο σπέρνει ἡ Ἐκκλησία μας ἀφειδῶς σέ ὅλες τίς εὐκαιρίες, τίς λατρευτικές καί τίς πνευ­ματικές, πού μᾶς προσφέ­ρει. Αὐτός ὁ λόγος πού σπέρνεται στίς ψυ­χές μας καί μέσα ἀπό ἀγνώσματα εὐ­σεβῆ καί πνευματικά πού ἀνα­λύ­ουν καί ἑρ­μηνεύουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, πού μᾶς μεταφέρουν τόν λόγο καί τίς ἐμπειρίες τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλη­σί­ας μας, πού μᾶς κά­νουν γνωστό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Ησύχασον άνθρωπε.



Θυμάστε τι είπε ο Θεός στον Κάιν όταν ο Κάιν κατάλαβε ότι η θυσία του δεν ήταν ευπρόσδεκτη; «Ίνα τί περίλυπος εγένου»; Γιατί κατσούφιασες; Γιατί σκοτείνιασες; Γιατί κατέβασες τα μούτρα σου; Κινήθηκες με πονηρία, η θυσία σου δεν ήταν καρδιακή όπως του αδελφού σου του Άβελ, γι'αυτό και δεν έγινε δεκτή. Όμως ο Θεός συγκαταβαίνει και του λέγει «Ησύχασον». Σήκωσε τα μάτια σου, αλλιώς η αμαρτία σου θα σε πνίξει, θα εξουθενώσει το είναι σου, θα συντρίψει κάθε καλό μέσα σου, θα γεννήσει μίσος και κακία. «Ησύχασον».
---------------------------
Τι φοβερός λόγος από τον Θεό. Ησύχασε Κάιν. Ησύχασε άνθρωπε. Το ξέρω ότι η καρδιά σου κινήθηκε πονηρά όμως μην αφήσεις την αμαρτία να σε καταβάλει. Ησύχασε, μετανόησε.
Είναι φοβερός αυτός ο λόγος του Θεού. Ο Κάιν όμως δεν ησυχάζει, δεν μπορεί πλέον να χαρεί με τίποτα. Νιώθει προσβεβλημένος. Αντί να καταλάβει την προσβολή που διέπραξε απέναντι του Θεού, αυτός νιώθει μίσος και για τον Θεό αλλά και για τον αδελφό του.
---------------------------

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Χωρίς ταπείνωση δεν έρχεται η αγάπη.



Όσους μας κατηγορούν και μας βρίζουν, ή με κάποιον τρόπο μας φέρονται άδικα και άσχημα, καλούμαστε όχι μόνο να μην ανταποδίδουμε τις κατηγορίες και τις βρισιές, ή να τους συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο άδικο και άσχημο τρόπο, αλλά να τους συγχωρούμε και να τους ευλογούμε.
-------------------------
Εάν ειρηνεύουμε με τους συνανθρώπους μας, τόσο πολεμούμε και αποδιώκουμε τους μισόκαλους δαίμονες· αντίθετα όσο μνησικακούμε εναντίον των αδελφών μας και τους πολεμούμε, τόσο "ειρηνεύουμε" με τους δαίμονες.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Η Ορθοδοξία είναι θεραπεία.



Δεν έχουμε καταλάβει πώς η Εκκλησία δεν είναι ούτε κοινωνικός θεσμός, ούτε ίδρυμα πρόνοιας, ούτε ιδεολογικός χώρος, ούτε πολιτικό αποκούμπι, ούτε δεκανίκι και ακόλουθος ανθρωπιστικών τάσεων.αλλά ο χώρος της θεραπείας του ανθρώπου. Τουλάχιστον αυτή η είναι η ορθόδοξη ερμηνεία της. Αυτό το θεραπευτήριο τους χωράει όλους ανεξαιρέτως.

Ένας προτεστάντης στη Θ.Λειτουργία των Ορθοδόξων



Μια μέρα ήρθε στην Εκκλησία ένας φίλος Προτεστάντης. Μου ζήτησε να έρθει, δεδομένου ότι δεν είχε δει ποτέ απ' την αρχή ως το τέλος τη Θεία Λειτουργία των Ορθοδόξων. Ο,τι είδε λοιπόν κι ό,τι άκουσε ήταν εντελώς μακριά του. 
Όταν κάποιος έχει συνηθίσει να μαζεύεται σ' έναν ουδέτερο χώρο, όπως ένα προτεσταντικό ναό, ν' ακούει ένα κηρυγμα απ' τον πάστορα, να λέει έπειτα κάποια τραγουδάκια και φεύγοντας ν' αναπτύσσει μια κοινωνικότητα με τους άλλους ανθρώπους στην έξοδο, τότε, κάποια πράγματα, σίγουρα, του φαίνονται αδιανόητα, σε σημείο που και να προσπαθείς να εξηγήσεις, πάλι θα σε κοιτάζει με το στόμα ανοιχτό. Ο δυτικός άνθρωπος μπορεί να δει τη Λειτουργία μονάχα σα διαδικασία. Η διαδικασία αυτή δεν είναι άσχετη από την προσευχή ή την διδασκαλία... μα μια διαδικασία είναι πάντα διαδικασία και τη Θεία Λειτουργία των Ορθοδόξων δε μπορεί να τη δει κανείς ούτε σαν διαδικασία, ούτε σα μια φολκλορική επιτέλεση. Η Θεία Λειτουργία είναι Μετοχή (απ' το ρήμα μετέχω).

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΛΟΥΚΑ: Ο πνευματικός θάνατος είναι η μεγάλη απειλή στην ζωή μας.



(Λουκ. 7.11-16)

«Νεανίσκε, σοί λέγω ἐγέρθητι».
Ἕνα θαῦμα μᾶς παρουσιάζει ἡ ση­με­ρινή εὐαγγελική περικοπή. Ἕνα θαῦμα ἀπό τά πολλά πού ἐπιτέλεσε ὁ Ἰησοῦς κατά τή διάρκεια τῆς ἐπί­γειας ζωῆς του καί τό ὁποῖο πραγματοποιή­θηκε στήν εἴσοδο τῆς πόλεως Ναΐν.
Ὁ Χριστός πλησίαζε μέ τούς μα­θη­τές του στά τείχη τῆς πόλεως καί τότε εἶδε νά ἐξέρχεται μιά θλιβερή πο­ρεία, μία νεκρώσιμη πομπή. Μιά χήρα γυναίκα συνόδευε στήν τε­λευ­ταία του κατοικία τό μονάκριβο παιδί της καί, ὅπως ἦταν φυσικό, πολλοί ἦταν ἐκεῖνοι πού τῆς συμ­πα­ραστεκόταν στόν πόνο της. Καί ἦταν τόσο μεγάλος ὁ θρῆνος τῆς μη­τέρας πού ὁ Χριστός «εὐσπλαγ­χνίσθη ἐπ᾽ αὐτῇ καί εἶπεν αὐτῇ· μή κλαῖε». Τήν λυπήθηκε, σημειώνει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής, ὁ Χριστός, τήν πλησίασε καί τήν προ­έτρεψε νά μήν κλαίει.

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Από τη μία δεν πιστεύουμε σ'αυτά που λέγει η Εκκλησία και από την άλλη πιστεύουμε στα ζώδια!



Πολλοί πια είναι αυτοί που περιγελούν το Λαό της Εκκλησίας: “η επιστήμη έχει κάνει τόσα βήματα μπροστά, ο άνθρωπος πάει στο Φεγγάρι κι εσείς τρέχετε και προσκυνάτε έναν Θεό που δε μπορείτε να δείτε”. Λένε, λένε, λένε λόγια πολλά για τους χριστιανούς... 

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Β´ ΛΟΥΚΑ: Η αγάπη και η ευσπλαχνία είναι ο αγώνας μας.



(Λουκ. 6.31-36)

«Γίνεσθε οὖν οἰκτίρ­μο­νες καθώς καί ὁ πα­τήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί».
Μιά ἐντολή πού ὑπερ­βαίνει τά μέτρα καί τίς συνήθειες τῶν ἀν­θρώπων τῆς ἐπο­χῆς του δίνει σήμερα ὁ Χριστός μέ τό εὐ­αγ­γελικό ἀνά­γνω­σμα πού ἀκούσαμε. Στήν ἐντολή τοῦ Μω­σαϊκοῦ νόμου, πού ζη­τοῦσε ἀπό τούς τηρητές του νά ἀνταποδίδουν τό καλό σέ ὅσους τούς ἔκαναν καλό, ἀλλά ταυ­­­τόχρονα ἐπέτρεπε καί τήν ἀνταπόδοση τοῦ κακοῦ, ὁ Χριστός ἀντιπαραθέτει τήν και­­νή ἐντολή τῆς ἀγάπης, μιᾶς ἀγάπης πού δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τά αἰ­σθή­ματα καί τή στάση τοῦ ἄλλου ἀπέναντί μας, μιᾶς ἀγά­πης πού δέν ἔχει τήν ἀναφορά της στήν ἰδέα τοῦ δι­καίου ἤ τοῦ ἀδίκου, ἀλλά ἀνα­φέρεται ἀπευ­θείας στόν Θεό, γι’ αὐτό καί παίρνει νέες δια­στά­σεις καί χαράσ­σει νέα ὅρια.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Γιατί πολλές φορές ο Θεός βιώνεται ως απών;



Στην αρχή της πνευματικής σου προσπάθειας ήρθε η Χάρις του Θεού και σε επισκίασε. Όλα γινόταν με χαρά και εύκολα. Είχες μέσα σου χαρά, αισθανόσουν τον Χριστό στην προσευχή σου, στην ανάσα σου, στην ζωή σου. Τώρα νιώθεις ότι Τον έχεις χάσει. Απογοητεύεσαι. Στις δυσκολίες, στους πειρασμούς και στις δοκιμασίες της ζωής σου νιώθεις μόνη σου. Ψάχνεις τον Θεό μα δεν Τον βρίσκεις. Αισθάνεσαι εγκαταλελειμμένη. Εκκλησιάζεσαι, μελετάς τον Λόγο του Θεού, εξομολογήσε τακτικά, όμως ο Θεός είναι απών. Πού είναι ο Χριστός; Πού πήγε η Χάρις του; Τι έκανα λάθος; Τι κάνω λάθος;
Αυτά και άλλα πολλά μου έγραψες.
--------------------------------

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Άλλο να ξέρεις για τον Χριστό και άλλο να συσταυρώνεσαι μαζί Του.



Διαβάζει κάποιος ένα ψυχοφελές βιβλίο ή μια ανάρτηση στο διαδίκτυο και γλυκαίνεται η ψυχή του. Παίρνει απόφαση να έρθει στην Εκκλησία για να γνωρίσει τον Χριστό. Και όντως έρχεται, κάνει την απόφασή του πράξη. Έρχεται για να δει τον Χριστό, να μάθει γι’Αυτόν. Όμως δεν αρκεί αυτό.
--------------------------
Οι περισσότεροι έρχονται στην Εκκλησία γιατί γοητεύονται από τον Χριστό και θέλουνε να Τον γνωρίσουν (στην καλύτερη περίπτωση· διότι σχεδόν πάντα οι άνθρωποι έρχονται στην Εκκλησία για να λύσουν τα προβλήματά τους) ελάχιστοι είναι έτοιμοι να συσταυρωθούν μαζί Του. Και αυτό είναι το πρόβλημά μας. Η Εκκλησία δεν προσφέρει απλά τον Χριστό. Είναι ο Χριστός. Άρα όταν είσαι στην Εκκλησία καλείσαι να είσαι Χριστός. Να βιώνεις την παρουσία Του όχι ως κάτι ξένο και διαφορετικό από σένα. Καλείσαι να φέρεις τα σημάδια του σταυρού πάνω σου όπως Αυτός.

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Στην Εκκλησία έρχεσαι όχι γιατί είσαι άγιος αλλά αμαρτωλός.



-Γιατί δεν έρχεσαι πλέον στην Εκκλησία;
-Ε, μ'αυτά που κάνω δεν μπορώ να έρθω, ντρέπομαι. Με κοροϊδεύουν και οι φίλοι μου. Μου λένε "εσύ είσαι που πας και στην Εκκλησία";
-Μα ακριβώς γι'αυτό θα έπρεπε να έρχεσαι στην Εκκλησία. Όχι γιατί είσαι τέλειος και αναμάρτητος αλλά διότι αμαρτάνεις και ζητάς έλεος.Είναι σαν να λέμε ότι μου πονάει το στομάχι, έχω πυρετό αλλά στο νοσοκομείο δεν πηγαίνω. Μα, ακριβώς επειδή είσαι ασθενής θα πας στο νοσοκομείο, ένας λόγος παραπάνω!

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΛΟΥΚΑ: Ο Χριστός παρακολουθεί τον αγώνα μας και επεμβαίνει.



 (Λουκ. 5.1-11)

«Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτός κοπιά­σαντες οὐδέν ἐπιάσαμεν».
Ἕνα περιστατικό ἀπό τή ζωή τῶν ἀπο­στόλων, τοῦ Πέτρου καί τοῦ Ἀνδρέου, τοῦ Ἰακώβου καί τοῦ Ἰωάννου, τῶν υἱῶν τοῦ Ζεβεδαίου, ἀφηγεῖται ὁ ἱερός εὐαγγε­λ­ιστής Λου­κᾶς στή σημερινή εὐαγγελική πε­ρικοπή. Ἕνα περιστατικό ἀπό τή ζωή τους ὡς ἁλιέων, πού ξεφεύγει ἀπό τά ὅρια τοῦ συνηθισμένου καί εἰσέρχεται στόν χῶ­ρο τοῦ θαύματος, τό ὁποῖο ἀποδεικνύει τή θεία προέλευση τοῦ Ἰησοῦ.

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Από τον έρωτα προς την αμαρτία πρέπει να περάσουμε στον έρωτα προς τον Θεό.



Ήρθες και μου είπες ότι κουράστηκες. Κουράστηκες να κάνεις τα πνευματικά. Μια κούραση που σε εξουθενώνει. Αισθάνεσαι δυσφορία όταν πας να κάνεις τον κανόνα σου, όταν ακούς την καμπάνα του ναού να σε καλεί.
----------------------------
Όντως μας κουράζει εύκολα εμάς τους χριστιανούς κάθε τι που σχετίζεται με μια πνευματική εργασία. Από την άλλη το κάθε τι κοσμικό, όσο κόπο κι αν έχει, το κάνουμε. Κυνηγούμε τα πλούτη, τη δόξα, την κοινωνική καταξίωση. Δεν κουραζόμαστε να κυνηγούμε την ηδονή και την αμαρτία. Κυνηγούμε αδυσσώπητα την σάρκα, τα θεάματα, τα φαγοπότια, τις αισχρολογίες, τα κουτσομπολιά. Αυτά δεν μας κουράζουνε, μας ξεκουράζουν. Μας κουράζει όμως το κυνηγητό για τον Θεό. Και επειδή μας κουράζει το Θείο κυνηγητό καταλήγουμε να ξεχνούμε τον Θεό. Εξορίζουμε τον Θεό από την ζωή μας.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Είναι ο Θεός στο κέντρο της ζωής μας ή σε μια ακρούλα;



Όταν σε κάποιον μπει μια επιθυμία, από την ώρα εκείνη δεν μπορεί να ησυχάσει. Αφήνει τον Θεό και ασχολείται με την επιθυμία του. Μπορεί η επιθυμία να είναι και “πνευματική”, όμως παραμένει εμπόδιο για να ενωθεί με τον Θεό.
------------------------
Επιθυμεί κάποιος να γίνει μοναχός. Και αυτή η επιθυμία του τον κάνει να ψάχνει μοναστήρια, γέροντες. Δεν έχει ησυχία. Φαινομενικά ασχολείται με κάτι το σωτήριο και πνευματικό, όμως τελικά απομακρύνεται από τον Θεό. Δεν ασχολείται με τον Θεό, αλλά με το πώς και πού και πότε θα γίνει μοναχός.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ: Ο τρόπος για να ακολουθήσεις τον Χριστό είναι συγκεκριμένος.



(Μαρκ. 8.34 – 9.1)

 «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολου­θεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀρά­­τω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκο­λ­ουθείτω μοι».
Κυριακή μετά τήν ὕψωση τοῦ τιμίου Σταυροῦ σήμερα, ἀδελ­φοί μου, καί ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς ὑπεν­­­θυμίζει γιά μία ἀκόμη φορά τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί τή σημασία του στή ζωή μας. Μᾶς τόν προβάλλει ἐπιθυ­μώντας νά μᾶς ὑπενθυμίσει ποιός εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο μποροῦμε νά ἀκολουθήσουμε τόν Χριστό, ἐφόσον θέλουμε νά θεω­ρούμεθα μαθητές του.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...